Picture1003
کاربرد لیزر در گوش و حلق و بینی (Otorhinolaryngology)
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin

لیزرها در زمینه اتورینولارینگولوژی یا ENT نیز مانند بسیاری از شاخه های پزشکی کاربردهای گسترده ای دارند که درمان ضایعات و تومورهای حنجره، نای، دهان، گوش و حلق و بینی و سر و گردن را در بر می گیرند. امروزه، لیزرهای سرد در ناحیه مادون قرمز (IR) یا لیزرهای کم توان (LLLT) در کاهش درد، ترمیم زخم و عفونت های لوزه، آلرژی بینی و سینوسی و تقویت سیستم ایمنی بسیار کارآمد هستند.



گوش و حلق و بینی (ENT)

کاربردهای لیزر در ENT و بیماریهای ریوی

حلق

میکروسرجری (ریز جراحی) حنجره مانند درمان پاپیلوم، تنگی یا کارسینوم (سرطان) حنجره که شایع‎ترین تومور بدخیم حلق است، ضایعات خوش خیم و بدخیم گلوت (تارهای صوتی)

بینی

درمان تومورهای پر عروق از قبیل همانژیوم و تغییرات پیش سرطانی مخاط

گوش

درمان اتواسکلروز (Otosclerosis) گوش میانی با روش های استاپدکتومی (Stapedectomy) و استاپدوتومی (Stapedotomy) لیزری

ریه

درمان تومورهای نای و برونش

دهان

درمان ضایعات دهان، مخاط دهان و لثه ها، ضایعات پیش سرطانی مخاط دهان

درمان ضایعات تومورال و عروقی (همانژیوم)، پارشیل-همی-توتال گلوسکتومی، خرناس (خر و پف)

انواع لیزرهای مورد استفاده در ENT

  • لیزر گاز کربنیک (CO2) در خط 10600 نانومتر با اتصال فیبر نوری انعطاف پذیر
  • هارمونیک دوم لیزر ان.دی.یاگ (KTP) در طول موج 532 نانومتر
  • لیزر یونی آرگون (Ar) در طول موج های 488 و 514 نانومتر
  • لیزر ان.دی.یاگ (Nd:YAG) در طول موج 1064 نانومتر
  • لیزر اربیوم یاگ (Er:YAG) در خط 2940 نانومتر
  • لیزر هولمیوم یاگ در طول موج 2100 نانومتر
  • لیزر Er:YSGG در خط 2780 نانومتر
  • لیزر دایود در خط 810 نانومتر

مزیت لیزر درمانی

  • کاهش زمان جراحی و بیهوشی
  • قابلیت برش، انعقاد و تبخیر بافت
  • درد کمتر ناشی از پدیده بافتی ادم-نکروز-فیبروز
  • بهبودی سریع تر به دلیل کاهش آسیب وارده به نسج
  • کاهش خونریزی در زمان جراحی به ویژه خونریزی مزمن بینی
  • انجام برش های لیزری ظریف با دقت دهم میلی متر در فاصله زمانی صدم ثانیه

احتیاط ها و نکات ایمنی

یکی از خطرات به کارگیری لیزر در درمان بیماری های گوش و حلق و بینی، احتمال اشتعال و آتش سوزی در زمان بیهوشی کامل بیمار است. لوله تراشه، لوله تراکئوستومی یا لوله های معده معمولاً از مواد لاستیکی یا پلاستیکی قابل اشتعال تشکیل شده اند. همچنین، وجود موادی مانند پنبه یا گازهای اکسیژن، هوا و نیترواکساید نیز بی تأثیر نیست. تابش پیوسته و طولانی مدت لیزر سبب افزایش درجه حرارت در نقطه برخورد می شود و مواد قابل اشتعال به آهستگی شروع به سوختن می کنند. به علاوه، استنشاق گازهای سمی کلرید هیدروژن ناشی از سوختن پلاستیک نیز می تواند مسمومیت و آسیب های جدی به شخص وارد آورد.

با استفاده از لوله های تراشه فلزی قابل انعطاف با مقاومت بالا در برابر آتش سوزی می توان بر این مشکلات فائق آمد.