یکی از سئوالاتی که همواره ذهن جامعه پزشکی را درگیر کرده است، اهمیت و ضرورت آشنایی آنها با مبانی پایه فیزیک لیزر میباشد. اعتقاد متخصصانی که در این حوزه فعالیت دارند بر این پایه است که نیمی از یادگیری علم پزشکی لیزری به مباحث فیزیک لیزر و ایمنی آن مربوط است و نیم دیگر آن را بخشهای کلینیکی و بالینی دربر میگیرد.

واقعیت این است که عدم آگاهی از ماهیت واقعی نور لیزر و برهمکنشی که در شرایط مختلف با بافتهای بیولوژیک دارد، پزشک را با مشکلات جدی مواجه خواهد کرد. به علاوه، یادگیری واژههای کلیدی فیزیک لیزر به پزشک در خرید یک دستگاه مناسب و اقتصادی، کمک شایانی میکند. از سوی دیگر، پروتکل درمانی در لیزر تراپی و تنظیم پارامترهای دستگاه از یک شخص به شخص دیگر متفاوت است و پزشک باید با توجه به نوع بیماری، مرحله رشد و پیشرفت آن بهترین شرایط درمانی را انتخاب نماید که بدون دانستن فیزیک لیزر امکانپذیر نخواهد بود.

لیزر (laser) به معنایتقویت نور توسط تابش گسیل القاییاست. هدف اصلی از ساخت لیزر، تولید نور تکفام (تک رنگ) در طول موجهایی است که در طبیعت وجود ندارند و میتوانند مرئی یا نامرئی باشند. تواناییها وکاربردهای خاص لیزرها نیز از همین خاصیت تک طولموج بودن آن سرچشمه میگیرد.

نور لیزر دارای ویژگیهای منحصر به فردی شامل تکفامی، درخشایی، جهتمندی و همدوسی است که آن را از بقیه امواج نورانی مجزا میکند.

این باریکه قدرتمند جزو امواج الکترومغناطیسی است و در نواحی فرابنفش، مرئی و مادون قرمز (فرو سرخ) قرار دارد. علاوه بر خاصیت موجی، به لیزر خاصیت ذرهای نیز نسبت داده میشود که این ذرات با عنوانفوتوننامگذاری میشوند. فوتونها بسته به انرژی و طولموج خود در برهمکنش با بافت هدف، آثار متفاوت حرارتی و یا فوتوشیمیایی بر جای میگذارند.